Ocena brak

Aster chiński

Autor /Olaf555 Dodano /17.01.2012

W drugiej połowie lata i wczesną jesienią, gdy tracą blask kwiaty typowo letnie - w ogrodach i w wazonach rozpoczynają swe królowanie astry, a jest to królestwo niemałe. Aster chiński synonim - gwiazdosz chiński (Callistephus chinensis) różni się od licznych gatunków rodzaju Aster jedynie puchem kielichowym. Łacińska nazwa Callistephus pochodzi z greckiego: kallos - piękny i stephos - wieniec ze względu na duże koszyczki kwiatowe.

Wywodzący się z Chin i Japonii gatunek sprowadzony do Europy w 1728 roku stał się jedną z najpopularniejszych jednorocznych rabatowych roślin ozdobnych. Bogactwo odmian uprawnych jest imponujące, tylko polskich odmian oryginalnych tego gatunku jest ponad sto. Niezwykle bogata jest skala barw i odcieni kwiatów uzyskanych w procesie hodowli: biała, żółta od kremowej do ciemnożółtej, różowa we wszystkich możliwych odcieniach, czerwona od ciemnołososiowej do karminowej oraz wiele odcieni barwy niebieskiej i fioletowej. Tak więc poza brunatną, błękitną i czarną, każdy może znaleźć odmianę w swoim ulubionym kolorze. Nie mniej zróżnicowana jest u tego gatunku budowa morfologiczna kwiatów i koszyczków kwiatowych.

Uprawa

Astry chińskie są roślinami stosunkowo łatwymi w uprawie. Wysiewamy je od końca marca do początku kwietnia w ciepłym inspekcie. Nasiona kiełkują w ciągu 8-12 dni. Najlepszą rozsadę uzyskujemy gdy siewki są pikowane. W początku maja sadzimy je na zagonach lub na rozsadniku. Astry dobrze znoszą przesadzanie, przesadzać je można (z bryłą ziemi) nawet w okresie kwitnienia. Zazwyczaj sadzimy je na zagonach co 20-30 cm w rzędzie, zależnie od wysokości uprawianych odmian. Przy uprawie na kwiat cięty należy je sadzić nieco rzadziej. Odległość między rzędami powinna wynośić 40-50 cm. Kwietniki obsadzamy astrami w drugiej połowie lata gdy kwiaty zaczną się już dobrze rozwijać. Astry najlepiej rosną na glebach żyznych, jednak nie powinny być sadzone w pierwszym roku po oborniku. Lubią stanowiska słoneczne, gleby przepuszczalne. W razie suszy należy je obficie podlewać.

Choroby i szkodniki

Gleby ciężkie, wilgotne i kwaśne a także przeazotowane sprzyjają rozwojowi najgroźniejszej choroby astrów chińskich jaką jest fuzarioza (zgorzel naczyń astra chińskiego). Porażone rośliny więdną, powoli żółkną i zasychają, dolna część łodygi brunatnieje następnie pokrywa się białym lub różowym nalotem. Choroba jest o tyle groźna, że w chwili, gdy na roślinie pojawią się jej objawy za późno na ratowanie. Źródłem zakażenia są zazwyczaj resztki organiczne znajdujące się w ziemi na których grzyby te pasożytują. Ważnym zabiegiem jestwięc staranne usuwanie i palenie chorych roślin, ponadto nie należy sadzić astrów corocznie na tym samym miejscu.

Hamujący wpływ na rozwój choroby ma uprawa astrów po cebuli i czosnku. Innym, bardzo często spotykanym zagrożeniem dla astrów są choroby wirusowe. Np. kędzierzawka astrów objawia się marszczeniem i skręcaniem się liści, cała roślina rośnie słabo - porażone okazy należy usunąć i spalić.

Jeszcze inna choroba - żółtaczka astra - w początkowej fazie powoduje wystąpienie wzdłuż nerwów na liściach wierzchołkowych jasnozielonych smug, później liście żółkną na całej powierzchni. Z kątów liści wyrastają drobne, pożółkłe pędy boczne. Płatki kwiatów tracą barwę i często zielenieją, wzrost roślin ulega zahamowaniu. Choroba ta do niedawna niesłusznie uważana za wirusową powodowana jest przez organizmy z klasy Mycoplasmae, zimujące w roślinach zimnotrwałych, z których na wiosnę są przenoszone przez skoczki na zdrowe rośliny. Przez nasiona i glebę choroba nie przenosi się.

Walczyć z mykoplazmozą można przez: jak najwcześniejsze usuwanie chorych roślin, zwalczanie skoczków, niszczenie chwastów wśród astrów i ich sąsiedztwie, nie uprawianie astrów obok roślin, które mogą być źródłem zakażenia.Astry atakowane są również przez wiele szkodników.

Duże straty mogą spowodować sprężyki, rolnice, norniki, a nawet myszy, które podgryzają korzenie i podstawy łodyg. Łodygi i wierzchołki pędów bardzo często atakowane są przez mszyce, warzywnice, pieniki i zwójki. Blaszki liściowe niszczą węgorki, przędziorki, skoczki, ozdobniki, zmieniki, gąsiennice motyli i ślimaki.

Duże uszkodzenia kwiatów powodują też wciornastki. Ochrona chemiczna przed nimi może być jednak całkowicie skuteczna a preparaty i sposoby ich stosowania są łatwo dostępne dla każdego.

Podobne prace

Do góry