Ocena brak

ARNOLD HENRY „HAP" (1886-1956) - generał

Autor /maluch Dodano /21.02.2011

Dowódca amerykańskich sił powie­trznych był jednym z pierwszych amerykańskich pilotów wojsko­wych. Już w 1911 r. pobierał lekcje pilotażu u braci Wright. W 1918 r. jako najmłodszy pułkownik w armii amerykańskiej objął stanowsko asy-Dowódca amerykańskich sił powie­trznych był jednym z pierwszych amerykańskich pilotów wojsko­wych.

Już w 1911 r. pobierał lekcje pilotażu u braci Wright. W 1918 r. jako najmłodszy pułkownik w armii amerykańskiej objął stanowsko asystenta szefa US Air Service (od 1926 r. - US Army Air Corps). We wrześniu 1938 r. w stopniu genera-ła-majora objął dowództwo US Army Air Corps. W czerwcu 1941 r. został mianowany dowódcą nowo utworzonej US Army Air Force (USAAF). Jego poglądy na rolę lot­nictwa w wojnie ukształtowały się pod wpływem prac międzywojen­nych teoretyków lotnictwa - Giulio Douheta, Williama Mitchella i Hugh Trencharda, uważających, że wojnę można wygrać, niszcząc z powietrza największe miasta i zakłady prze­mysłowe nieprzyjaciela. Z pasją roz­budowywał amerykańskie siły po­wietrzne, które w 1941 r. liczyły 20 tys. ludzi i 4000 samolotów, a w końcu wojny dysponowały już 75 tys. samolotów i 2,5 min żołnie­rzy.

Z jego inicjatywy w 1939 r. za­kłady Boeinga zaprojektowały sa­molot bombowy dalekiego zasięgu *B-29. Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do wojny zorgani­zował w Wielkiej Brytanii 8 armię lotniczą (8 Air Force), która przeję­ła główny ciężar dziennych bombar­dowań strategicznych. W 1943 r. opracował „Powietrzny plan poko­nania Japonii" i był inspiratorem strategicznych nalotów na miasta i zakłady przemysłowe tego kraju.

Znany był z niezwykłej pracowito­ści, co okazało się zapewne przy­czyną czterech ataków serca w cza­sie wojny.

Podobne prace

Do góry