Ocena brak

Antropologia i folklorystyka

Autor /Gerwazy Dodano /29.07.2011

Trzeba jednak dodać kilka słów o folklorystyce. Nie omawiając tu wielce złożonej historii tego terminu, można najogólniej stwierdzić, iż określa on badania, które — jakkolwiek prowadzone są w społeczeństwie obserwatora — korzystają z metod ba-dawczych i technik obserwacji tego samego typu co te, z których korzysta się przy bada-niu społeczeństw bardzo odległych.

Nie ma potrzeby zajmowania się tu racjami tego sta-nu rzeczy. Niezależnie jednak od tego, czy tłumaczy się go archaiczną naturą badanych faktów (bardzo odległych zatem w czasie, jeśli nie w przestrzeni), czy też zbiorowym i nieuświadamianym charakterem pewnych form aktywności społecznej i umysłowej we wszelkich społeczeństwach z naszym włącznie — badania folklorystyczne należą nie-wątpliwie do antropologii bądź przez swój przedmiot, bądź przez swą metodę (a za-pewne przez jedno i drugie razem).

Jeśli w pewnych krajach, zwłaszcza w krajach skandynawskich, wybierają one, jak się zdaje, częściową izolację, to dzieje się tak dla-tego, że kraje te postawiły przed sobą względnie późno problemy antropologiczne, pod-czas gdy bardzo wcześnie zaczęły zajmować się zagadnieniami dotyczącymi ich wła-snej tradycji; ewoluowały one tedy od szczegółu do ogółu, podczas gdy np. we Francji panowała sytuacja odwrotna: zaczęto od teoretycznych rozważań o naturze człowieka, po czym zwrócono się stopniowo ku faktom, by uprawomocnić czy ograniczyć te spekulacje.

Najbardziej sprzyjająca jest niewątpliwie taka sytuacja, w której oba te punkty widzenia pojawiły się i rozwinęły równocześnie, jak to się stało w Niemczech i w krajach  anglosaskich (w każdym przypadku z innych powodów); sytuacja ta tłumaczy również szybki rozwój badań antropologicznych w tych kra-jach.

Podobne prace

Do góry