Ocena brak

ANIOŁ

Autor /Jan_W Dodano /24.10.2012

 

ANIOŁ (gr. dggelos = zwiastun, posłaniec) nłc. angelus; ang. angel; fr. ange; nm. Engel

  1. W teologii dogmatycznej: duch czy­sty stworzony przez Boga, w hierarchii bytów zajmujący miejsce pośrednie mię­dzy Bogiem a ludźmi. Na podstawie da­nych biblijnych podkreśla się, że nazwa „anioł" (odpowiednik hebr. mafak, gr. dggelos) oznacza nie naturę, lecz funkcję, polegającą przede wszystkim na tym, że anioł jest wysłannikiem Boga i że jego działanie jest całkowicie zgodne z działa­niem Bożym. Jedną z funkcji powierza­nych przez Boga aniołom jest nadzorcza opieka nad stworzeniami niższymi od nich w hierarchii bytów.

  2. metaf. Odpowiednik -^ inteligencji (2) oddzielonej (Awicenna), -^ formy (IB) ode­rwanej (Tomasz z Akwinu). Według tomizmu: hipotetyczny byt stworzony czysto duchowy {spiritus purus) i zarazem kon­kretny, złożony jedynie z istoty, którą jest bycie czystą formą, i z istnienia. Poza tym złożeniem (a ściślej — zespoleniem I comparatiol, tzn. związkiem formy i istnienia, będącym połączeniem możności i aktu) nie cechuje go żadna inna złożoność onty­czna. Nie cechuje go też jednostkowość, gdyż nie ma w nim materii ani możności bycia czymś rozciągłym, i jako taki stano­wi sam dla siebie gatunek: każdy z anio­łów jest uosobionym w jednym egzempla­rzu gatunkiem, a między aniołami zachodzą różnice nie jednostkowe, lecz tylko ga­tunkowe. Charakteryzuje anioły nie zacie­mniona niczym rozumność i niczym nie osłabiona wolitywność. Przysługuje im najwyższy stopień poznania (jaki Platon przypisywał człowiekowi) — oglądanie istoty rzeczy. Owo oglądowo-intuicyjne poznanie dokonuje się za pomocą pojęć wlanych (notiones infusae), których treści mogą być przekazywane („przelewane") od jednego anioła do drugiego.

Podobne prace

Do góry