Ocena brak

Androgeny - struktura, biosynteza, przedstawiciele, transport we krwi, receptory, metabolizm obwodowy, płciowe i pozapłciowe efekty działania, metody diagnostyki laboratoryjnej

Autor /Apollo Dodano /28.02.2012

 

Synteza androgenów odbywa się w szlaku bocznym po 17-hydroksylacji pregnenolonu. Po kolei powstają:

  1. DHEA – dehydroepiandrosteron

  2. Δ4 (delta 4) – androstendion

  3. testosteron

  4. dihydrotestosteron (hydroepiandrosteron)

Pierwsze 3 są syntezowane w gruczołach dokrewnych, natomiast synteza dihydrotestosteronu (najaktywniejszego) odbywa się w tkankach obwodowych, głównie w pęcherzykach nasiennych, gruczole sterczowym oraz w skórze. Tylko w tych narządach obecny jest enzym 5-α-reduktaza, która przekształca testosteron w di-hydrotestosteron.

Działanie:

I. PŁCIOWE

  • różnicowanie przewodów śródnercza w kierunku gonady męskiej w zyciu płodowym

  • maskulinizacja podwzgórza – wykształcenie orientacji seksualnej

  • powiększenie prącia i moszny

  • powiększenie gruczołu krokowego

  • inicjacja spermatogenezy (tylko w stężeniach fizjologicznych)

  • kształtowanie owłosienia męskiego

  • mutacja głosu

II. POZAPŁCIOWE

  • silna aktywność anaboliczna w zakresie syntezy białkaandrogeny działają na OUN pozwalając znosić duże wysiłki fizyczne, przerost masy mięśniowej

  • stymulacja wzrostu kostnego (do pewnego momentu)

  • stymulacja erytropoetyny

  • wpływ na gospodarkę lipidową – b. niekorzystne, LDL, HDL

  • wpływ na gospodarkę węglowodanową – identycznie jak glikokortykoidy

  • wpływ na gospodarkę mineralną – tak jak mineralokortykoidy

Zastosowanie:

  • hipogonadyzm pierwotny ( z orientacją bywa różnie )

  • zastosowanie anaboliczne

  • obniżenie libido

  • zastosowania substytucyjne i anaboliczne

Diagnostyka:

  • stężenie testosteronu, androstendionu i DHEA

  • zawartość 17-ketosteroidów (17-KS) w DZM metodą Zimmermanna

Patologia:

  • hipogonadyzm

  • hiperandrogenizm (u kobiet szczególnie niefajne – wirylizacja)

Do góry