Ocena brak

Andragogika specjalna - Zagadnienia prawne

Autor /Oskar Dodano /02.09.2011

Wśród prawnych uregulowań znaczących dla edukacji osób dorosłych niepełnosprawnych warto wymienić: 1) ustawę z dnia 9 maja 1991 roku o zatrudnianiu i rehabilitacji osób niepełnosprawnych (D.U. Nr 46, póz. 201) -zmienioną przez 2) ustawę z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodo­wej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (D.U. nr 123, póz. 776 z późn. zm.) oraz 3) ustawę z dnia 29 listopada 1990 roku o pomocy społecznej (D.U. nr 87, póz. 506 z późn. zm.). Pierwsza ustawa dotyczy osób niepełnosprawnych o istotnym ubytku zdolności fizycznych, psychicznych i umysłowych, ograniczającym zdolno­ści do wykonywania pracy zarobkowej.

W Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej utworzono stanowisko Pełno­mocnika do Spraw Osób Niepełnosprawnych, do którego zadań należy m.in. opracowanie założeń polityki w zakresie zatrudniania, rehabilitacji oraz warunków pracy osób niepełnosprawnych oraz dokonywanie okreso­wej oceny realizacji.

W myśl postanowień drugiej ustawy pracodawca zatrudniający co naj­mniej 25 pracowników jest zobowiązany, z pewnymi zastrzeżeniami, doko­nywać określonych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Nie­pełnosprawnych (PFRON). Z wpłat tych zwolnieni są pracodawcy zapewniający wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6%.

Z kolei pracodawca zatrudniający nie mniej niż 40 pracowników może uzyskać status prowadzącego zakład pracy chronionej, jeżeli m.in.: wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi co najmniej 40%, a w tym co najmniej 10% ogółu zatrudnionych stanowią osoby zaliczone do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, albo co naj­mniej 30% niewidomych lub psychicznie chorych (upośledzonych umysło­wo), zaliczonych do znacznego (umiarkowanego) stopnia niepełnosprawno­ści. Obiekty i pomieszczenia użytkowane przez zakład pracy muszą odpowiadać przepisom i zasadom bhp oraz uwzględniać potrzeby osób nie­pełnosprawnych w zakresie przystosowania stanowisk pracy, pomieszczeń higieniczno-sanitarnych i ciągów komunikacyjnych oraz spełniają wymaga­nia dostępności do nich.

Winna być także zapewniona podstawowa i specja­listyczna opieka lekarska, poradnictwo i usługi rehabilitacyjne. Trzecia z wymienionych ustaw określa zasady udzielania pomocy społecz­nej m.in. z powodu: upośledzenia fizycznego lub umysłowego, długotrwałej choroby, alkoholizmu lub narkomanii, trudności w przystosowaniu się do życia po opuszczeniu zakładu karnego. Osobom niepełnosprawnym mającym ograniczone możliwości porusza­nia się lub komunikowania z otoczeniem udziela się pomocy w ramach pra­cy socjalnej w celu umożliwienia im pełnienia społecznie aktywnej roli i inte­gracji ze środowiskiem. W szczególności może to polegać na pomocy w uzyskaniu i korzystaniu ze środków łączności oraz przekazu informacji, jak również w przystosowaniu mieszkań do ograniczeń wynikających z nie­pełnosprawności.

Podobne prace

Do góry