Ocena brak

Andragogika - Motywy kształcenia uczących się dorosłych

Autor /Norman Dodano /30.08.2011

Motyw – (wg J. M. Murray)- jest tym wewnętrznym czynnikiem, który inspiruje, ukierunkowuje i integruje zachowania człowieka.

Motyw – (wg J. P. Guilford)- każdy określony wewnętrzny czynnik, lub stan, który prowadzi do rozpoczęcia i podtrzymania aktywności.

Wielu psychologów ten wewnętrzny stan określa mianem potrzeby. Stawia znak równości między motywem i potrzebą.

Ważne jest , że w życiu każdego człowieka pojawiają się coraz to nowe potrzeby, jednak często przez nas nieuświadomione. Często są to potrzeby których nie jesteśmy w stanie zaspokoić natychmiast. Trzeba to odłożyć w czasie. Dorośli jeśli czegoś pragną, to są gotowi zrobić wiele, by to pragnienie się ziściło.

Wg badań Edwarda Lindemana ludzie dorośli pragną: inteligencji, siły i władzy, wyżycia się, wypowiedzenia, rozrywek, przyjaźni.

Ludzie, których badał Lindeman byli „czymś”. Chcieli, by się z nimi uczono. Chcieli, by ich talenty były wykorzystane, chcieli dzielić się tym, czym potrafią, swoimi osiągnięciami z bliskimi sobie osobami. Badania te były w 1926 roku.

20 lat później amerykański psycholog I. Lorge (Lordż) w 1947 roku na podstawie swoich badań podzielił pragnienia ludzi dorosłych na 4 grupy:

1) co ludzie pragną zyskać

2) czym ludzie chcą być

3) co ludzie chcą robić

4) czego ludzie pragną sobie oszczędzić

Co ludzie pragną zyskć ?

- zdrowie - wygody

- czas - wolny czas

- pieniądze - szczycić się osiągnięciami

- popularność - więcej przyjemności

- lepszy wygląd - awans społeczny

- bezpieczeństwo - wiara w siebie

- pochwałe innych ludzi - osobisty prestiż

Czym ludzie chca być ?

- dobrymi rodzicami

- towarzyscy i gościnni - wydajni w pracy

- nowocześni - „pierwszymi” chcieliby być

- twórczy - uznanymi autorytetami

- wpływowi - chcieliby żyć w gromadzie

- dumnie z tego co posiadają

Co ludzie chcą robić ?

- przejawiać swą osobowość (znajdować się w sytuacji w której mogą być sobą)

- przeciwstawiać się dominacji innych

- zaspokajać swą ciekawość

- współzawodniczyć z podziwianymi ludźmi

- znać się na pięknie

- nabywać, lub kolekcjonować rzeczy

- zyskać uczucia – życzliwość, miłość

- doskonalić się

Czego ludzie pragną sobie oszczędzić ?

- czas - kłopoty

- pieniądze - wątpliwości

- praca - ryzyko

- przykrości - kłopotliwe sytuacje

Franciszek Urbańczyk twierdzi, że słabą stroną tej klasyfikacji jest to, że uwzględnia egoistyczne motywacje. Autor twierdzi, że dorośli kierują się pobudkami altruistycznymi, czyli działaniem bezinteresownym na rzecz innych ludzi.

Urbańczyk mówi, że ludzie SA kierowani altruistycznymi pobudkami, np. służenie innym. Ten rodzaj motywacji jest modny i słabszy.

Kosierecki spytany egoizm, czy altruizm – odpowiada egoizm umiarkowany. Kiedy człowiek maksymalizuje przyjemności i minimalizuje przykrość motywacja egoistyczna jest siłą, która pobudza nasze zachowania.

Część ludzkich zachowań może płynąć z postaw prospołecznych. Wiele z prospołecznych działań można definiować w ujęciu egoizmu i altruizmu, np. Owsiak – nie wiadomo, czy w swojej działalności kieruje się egoizmem, czy altruizmem.

Kosierecki mówi, że człowiek dzięki umiarkowanemu altruizmowi może przetrwać i wnieść swój wkład do społeczeństwa.

Gdyby dziś dokonać klasyfikacji pragnień, wiele z dóbr i wartości nadal byłoby aktualne.

Poczucie braku w wykształceniu w stosunku do potrzeb aspiracji i pragnień, powoduje część dalszego samokształcenia.

3 kategorie motywów współczesnych (porównywane do Maslowa)

1) motywy natury praktycznej – stymulowane, wywoływane przez prace zarobkową i zawodową. Porównywane do hierarchi potrzeb Maslowa: głodu, pragnienia, bezpieczeństwa, swobody, niezależności.

2) motywy natury społecznej – powstają one z chęci lepszego przystosowania się do środowiska społecznego. Porównywane są u Maslowa do potrzeby miłości, przyjaźni, uznania ze strony innych, życzliwości, wzajemności, własnej godności i zaufania we własne siły

3) motywy natury intelektualnej – wchodzi tu w grę piąta potrzeba u Maslowa – afirmacja swojej osoby poprzez wyrażanie siebie.

Człowiek dorosły, któremu dolega poczucie zagrożenia np. z powodu utraty pracy nie ma głowy do nauki. Bywają też sytuacje, że taki rodzaj zagrożenia jest dla ludzi czynnikiem dopingującym.

W jakiej mierze treści opowiadają zainteresowaniom i motywom dorosłych; tu ścierają się 2 stanowiska:

1) reprezentują zwolennicy tego samego programu w szkołach dla dzieci i dorosłych, argumentując tym, że wiedza nie różni się, że istnieje jedność treści, np. matematyka

2) reprezentują specjaliści, którzy wskazują na odmienność psychiki dorosłego od człowieka. Fachowcy postulują przygotowanie odmiennych metod, środków nauczania. Ten typ pomysłu realizowany był dawniej na Węgrzech.

W Polskiej praktyce edukacyjnej pogląd pierwszy zyskał przewagę, ale od dwóch dekad, od okresu transformacji zaczęło się zmieniać podręczniki.

5 integralnych zakresów wg Półturzyńskiego:

1) kształcenie wyrównawcze – obejmuje programy i formy szkolne od szkoły elementarnej, podstawowej, poprzez średnią, łącznie z uniwersyteckimi

2) doskonalenie zawodowe i specjalistyczne – celem jego jest uzyskanie biegłości zawodowej, lub uzyskanie nowych kwalifikacji

3) działalność na rzecz zdrowia, opieki społecznej i życia w rodzinie

4) wychowanie obywatelskie, społeczne i polityczne

5) rozwijanie osobowości poprzez treści humanistycznej wartości sztuki, poprzez aktywność i twórczość amatorską

Podobne prace

Do góry