Ocena brak

Andragogika - Dwa stanowiska w poglądach na możliwości uczenia się ludzi dorosłych przez całe życie

Autor /Hipolit Dodano /30.08.2011

Istnieją rozbieżności co do możliwości uczenia się ludzi dorosłych. Wyraźnie zarysowały się dwa stanowiska:

1) R. B. Lovell – dzieli życie człowieka na 5 faz(od wczesnej młodości do starości) i stwierdza, że w wieku ok. 40 lat wpływ procesu starzenia się na łatwość uczenia się jest bardziej widoczny.

Welford Brondley – wraz z innymi badaczami interpretując fazy rozwoju człowieka doszedł do deficytowego modelu starości. Polega on na tym, że w miarę upływu lat opadają wszystkie sprawności i następuje regres – wiek jest czynnikiem opadania sprawności.

2) przeciwstawne stanowisko Uli Lehr – jest to zwolenniczka dynamicznej koncepcji rozwoju osobowości – przez całe życie, także i starość Uli poddała krytyce model deficytowy zarzucając jej wypaczanie. Zarzuca też stosowanie błędnych testów. Do rosłych nie można porównywać do dzieci – jeżeli chodzi o tempo, ale w intelekcie dorośli mogą sobie poradzić.

Współczesne badania nad inteligencją A. B. Huberman nie kwestionująmożliwości edukacyjnej dorosłych. Badacz stwierdza, że biorąc wszystkie parametry inteligencji pozostają one na tym samym poziomie do ok. 60 roku życia.

Natomiast tzw. inteligencja skrystalizowana – rezultat bogatego doświadczenia życiowego, wyrażający się np. w mądrych radach ludzi starych, ponieważ to oni potrafią wykorzystać to doświadczenie życiowe. Inteligencja ta wzrasta do ok. 70 roku życia, przy założeniu, że ma miejsce naturalna praca umysłu.

Podobne prace

Do góry