Ocena brak

Andragogika - Dorosłość jako kategoria pedagogiczna

Autor /Hipolit Dodano /30.08.2011

Dorosłość jako kategoria pedagogiczna związana jest z koncepcją wychowania rozumianą jako proces wspomagania indywidualnego. Zwolennicy tej teorii uważają że wychowanie powinno być procesem pedagogicznej mediacji w związku człowieka ze światem, w której wyniku rozwojowi osobowościowemu ludzi osiągających coraz wyższe stadia dorosłości towarzyszyć będą progresywne zmiany społecznych warunków ich egzystencji.

Proces rozwoju ludzi dorosłych w tej kategorii ma charakter naturalny, rozwija się w takim stopniu w jakim człowiek jest aktywny, poznaje świat, dokonuje selekcji-nie przyjmuje wszystkiego. Proces ten nie może być przyjęty w instytucjonalnych formach rozwoju, bo wychowawca nie ma prawa narzucać swojej wizji świata, nie ma prawa do ustalania życiowych celów. Wychowawca musi przyjąć do siebie role mediatora, miedzy światem rzeczywistym a dorosłym-ma być pośrednikiem.

Dorosłość rozpatrywana w kategorii pedagogicznej związana jest również z samowychowanie, czyli samodzielnym kształtowaniem przez człowieka własnego intelektu, zdolności poznawczych i zdobywania wiedzy.

Rozróżniamy dwa procesy rozwoju osobowości:

  1. kształcenie – dotyczy sfery poznawczej i intelektualnej)

  2. wychowanie –

Celem rozwoju osobowości ludzkiej jest dorosłość. Jest ona wynikiem rozwoju osobowościowego. O człowieku jako dorosłym możemy mówić wtedy, gdy kwalifikuje się do trzech podstawowych kryteriów:

  1. kryteria wiekowe (lub biologiczne) – osoba dorosła to ta która ukończyła 18 rok życia. Od tego momentu człowiek jest pełnoprawnym obywatelem.

  2. Kryteria psychologiczne – cechuje go odpowiedzialność, krytycyzm myślenia

  3. Kryteria społecznedojrzałość psychiczna przekłada się na społeczną. Wypełnia się role np. mąż, żona, przyjaciel

Podobne prace

Do góry