Ocena brak

Analiza zmian współczynników umieralności w Polsce

Autor /kokoszka Dodano /29.05.2014

Wszystkie współczynniki umieralności perinatalnej w Polsce systematycznie się obniżają (ryc. 1.1). W ciągu ostatnich 50 lat współczynnik umieralności niemowląt obniżył się w Polsce ponad 10 razy. Spadek ten był szczególnie szybki w latach 60. i ponownie w połowie lat 90. XX wieku. W latach 60. wynikał on głównie z obniżenia współczynnika umieralności postneonatalnej (28.-364. dzień życia) i wiązał się przede wszystkim z wprowadzeniem powszechnych szczepień ochronnych i spadkiem zachorowań na choi'oby zakaźne. W latach 90. spadek liczby zgonów niemowląt wynikał głównie z ograniczenia umieralności noworodkowej i wiązał się z poprawą opieki prenatalnej, szerokim zastosowaniem stero-idoterapii przedurodzeniowej, wprowadzeniem programu poprawy opieki perinatalnej, koncentracją patologii położniczej i noworodkowej w specjalistycznych ośrodkach, uruchomieniem specjalistycznego transportu noworodkowego i szybkim rozwojem intensywnej terapii neonato-logicznej (m.in. użyciem surfaktantu i nowych technik wentylacji).

Najniższy współczynnik umieralności niemowląt w 2004 roku stwierdzono w województwie opolskim (4,3), najwyższy - w województwie lubuskim (8,3). W ujęciu powiatowym różnice są jeszcze większe: od 0 (12 powiatów) do 17,9 (Gdańsk). Należy dodać, że GUS oblicza współczynniki umieralności na podstawie miejsca zamieszkania matki, a nie miejsca zgonu noworodka, co pozwala na ograniczenie wpływu koncen-

Ryc. 1.1. Współczynniki umieralności noworodków i niemowląt w Polsce w latach 1960--2004,

tracji patologii położniczej i neonatologicznej w ośrodkach III poziomu opieki perinatalnej, zlokalizowanych w dużych miastach, na współczynniki umieralności.

Dalsza poprawa współczynników umieralności jest pożądana i możliwa do osiągnięcia. Wobec małej liczby zgonów w okresie postneonatainym należy skoncentrować się na dalszym ograniczeniu liczby zgonów w okresie noworodkowym oraz liczby zgonów przedporodowych. Ważną rolę odegrać tu mogą programy oświaty zdrowotnej, skierowane do kobiet w okresie rozrodczym, poradnictwo przedmałżeńskie, dalsza poprawa opieki prenatalnej oraz podwyższenie statusu ekonomicznego społeczeństwa.

Zgony noworodków stanowią w chwili obecnej ponad 70% zgonów niemowląt. Zdecydowana ich większość dotyczy noworodków skrajnie niedojrzałych i urodzonych z bardzo małą masą ciała lub noworodków z wadami wrodzonymi. Urodzeniowa masa ciała jest najsilniejszym determinantem umieralności noworodków. Noworodki VLB W stanowią niecały procent (0,94%) ogólnej liczby żywych urodzeń w Polsce, ale w grupie tej dochodzi do 55% zgonów noworodków i 40% zgonów nie-

Ryc. 1.2. Współczynnik umieralności noworodkowej w zależności od urodzeniowej masy ciaia w Polsce w 2004 roku.

mowląt. Noworodki LBW mają 50 razy wyższe ryzyko zgonu niż noworodki urodzone z masą ciała 2500 g. W grupie noworodków VLBW ryzyko zgonu jest 430 razy wyższe (ryc. ł .2).

Dalsze obniżenie współczynnika umieralności noworodkowej, a więc również niemowlęcej, nie jest możliwe bez znacznych nakładów finansowych koniecznych dla dalszego rozwoju nowoczesnych metod intensywnej terapii noworodka i organizacji opieki nad skrajnie niedojrzałym noworodkiem.

 

Podobne prace

Do góry