Ocena brak

Analiza wskaźnikowa: podstawowe narzędzie analizy papierów wartościowych

Autor /Paulinxd Dodano /29.03.2013

Głównym narzędziem, od dawna wykorzystywanym przez inwestorów do oceny i interpretacji sprawozdań finansowych spółek, jest analiza wskaźnikowa. Celem tego typu analizy jest zredukowanie dużej liczby pozycji sprawozdania do relatywnie niewielu zależności charakteryzujących sytuację spółki.

Analiza wielkości bezwzględnych (takich, jakie przedstawione są w sprawozdaniach finansowych przedsiębiorstwa) nie daje precyzyjnego obrazu sytuacji finansowej przedsiębiorstwa.

Załóżmy na przykład, że spółka A wykazała w swoich sprawozdaniach zysk przed opodatkowaniem równy 100 000 dolarów, podczas gdy zysk spółki B ukształtował się na poziomie 1 000 000 dolarów. Założenie, że spółka B jest dziesięć razy bardziej zyskowna od spółki A i dlatego dziesięć razy więcej warta, nie będzie właściwe. Przyjmijmy, że według opublikowanych bilansów całkowity zainwestowany kapitał w spółce A jest równy 200 000 dolarów, zaś w spółce B - 10 000 000 dolarów.

W przypadku spółki A zysk jest równy 50 procent wartości zainwestowanego kapitału, a w przypadku B - 10 procent zainwestowanego kapitału. Ogólnym celem działalności gospodarczej jest osiąganie satysfakcjonującej stopy zwrotu z zainwestowanych funduszy przy jednoczesnym utrzymywaniu właściwej sytuacji finansowej przedsiębiorstwa. Wskaźnik stopy zwrotu z zainwestowanego kapitału jest testem sprawdzającym, czy opisany powyżej cel działalności gospodarczej jest realizowany.

Aby zapewnić możliwość właściwej interpretacji, niezbędne jest konstruowanie wskaźników opisujących istotne zależności. Wybrane wskaźniki powinny uwzględniać cel przeprowadzanej analizy i reprezentować logiczne, wpływające na proces decyzyjny zależności zachodzące pomiędzy zmiennymi (tak jak to zostało przedstawione w przykładzie dotyczącym wielkości zysku i zainwestowanego kapitału). Licznik i mianownik obliczanego wskaźnika powinny być standardowo obliczanymi wielkościami.

Przykładowo, jako licznik wskaźnika rotacji zapasów należy przyjąć koszt sprzedanych produktów i towarów (a nie sprzedaż netto), ponieważ mianownik (wartość zapasów) jest wyceniany według cen nabycia, a celem zastosowania Lego wskaźnika jest oszacowanie wydajności fizycznego obrotu zapasami.

Podobne prace

Do góry