Ocena brak

Analiza strategiczna

Autor /max Dodano /22.03.2011

Analiza strategiczna stanowi podstawę do sformułowania strategii. Jej miejsce w procesie zarządzania przedstawiłem w poprzednim rozdziale. Analiza powinna się koncentrować na wykrywaniu problemów i wykorzystaniu ich wzajemnego oddziaływania w ramach systemu strategicznego. Należy wyróżnić trzy grupy czynności związanych z analizą strategiczną: badanie globalnego i konkurencyjnego otoczenia firmy, analiza sytuacji wewnętrznej przedsiębiorstwa, analiza słabych i mocnych stron oraz ocena pozycji strategicznej.

W uproszczeniu można to sprowadzić do trzech eta­pów:

  1. analiza makrootoczenia,

  2. analiza otoczenia konkurencyjnego,

  3. analiza przedsiębiorstwa.

    Analiza strategiczna ma, podobnie jak zarządzanie strategiczne, charakter inter­dyscyplinarny i wykorzystuje zarówno metody ilościowe, jak i jakościowe z dziedzin takich jak: ekonomia, teoria organizacji i zarządzania, finanse, statystyka, socjologia, psychologia, marketing. Rozwinęła się wraz z potrzebą stworzenia metod ułatwiających przewidywanie zmian i dostosowywanie się do nich w sposób planowy i racjonalny.

    Trudność analizy strategicznej polega na konieczności jednoczesnego opano­wania koncepcji, metod i praktyki zarządzania1. Nie ma bowiem żadnej pewności, iż zastosowanie odpowiednich schematów i narzędzi przyniesie bezbłędne rozwiązanie. Należy podkreślić, że narzędzia analizy strategicznej służą do wykrycia problemu i sta­nowią podstawę do formułowania różnych wariantów strategii - realnych do realizacji.

    Analiza strategiczna powinna być dostosowana do konkretnej sytuacji, w tym: wielkości przedsiębiorstwa, struktury organizacyjnej, związków z otoczeniem, sektora działalności itp.

    Rozwój analizy strategicznej ściśle wiąże się z omawianymi już w punkcie 1 szkołami i modelami zarządzania strategicznego. Historia jej rozwoju odpowiada więc procesowi rozwoju nowoczesnej nauki zarządzania strategicznego. Dokładne omówie­nie stworzonych przez różne szkoły modeli znajdzie się w kolejnym, poświęconym specjalnie analizie strategicznej, rozdziale.

    Interesującą kombinację porządku chronologicznego i rozwoju metodologicz­nego omawianego zagadnienia przedstawia M. Romanowska opierając się na pracy M. F. Gouillart’a. Przy założeniu, że etapowi 1 odpowiada model LCAG, analiza portfe­lowa - szkole pozycjonowania macierzowego (wspominane już modele BCG, ADL czy Mc Kinsey), model Portera - modelowi analizy przemysłu, natomiast etap pt. „cena doskonałości” to nawiązanie do tzw. szkoły inkrementalistów, to można ją przedstawić w sposób następujący:

    Etap 1. Lata 50. i 60.: Analiza słabych i mocnych stron, szans i zagrożeń,

    Etap 2. Lata 60. i 70.: Analiza portfelowa,

    Etap 3. Lata 70.: Modele japońskie JIT oraz TQM - obsesja na punkcie punktualności i jakości,

    Etap 4. Lata 70. i 80.: Analiza korzyści akcjonariusza: szczególne podkreślenie zna­czenia analizy finansowej i rynku kapitałowego w ocenie pozycji przedsiębiorstwa,

    Etap 5. Lata 80.: Model Portera,

    Etap 6. Lata 80. Cena doskonałości,

    Etap 7. Lata 90.: Wyścig z czasem: time - based competition, czyli istotna rola wyprze­dzenia czasowego konkurencji, czas jest w tym ujęciu kluczowym czynnikiem sukcesu walki konkurencyjnej,

    Etap 8. Lata 90.: Cel i umiejętności strategiczne: nurt myślenia strategicznego podkre­ślający znaczenie prawidłowego określenia misji i celów przedsiębiorstwa,

    1 M. Marchesnay, Zarządzanie strategiczne, jw.,

    Etap 9. Lata 90.: Zmiana strategiczna: nowoczesne, modne i szybko rozwijające się podejście koncentrujące się na elastyczności w dostosowywaniu strategii i całej organi­zacji do zmian w otoczeniu.

    Dzisiejsze podejście do analizy strategicznej, jako dziedziny interdyscyplinarnej charakteryzuje się szerokim wykorzystaniem analiz finansowych, a to dzięki szybkiemu rozwojowi technologii informatycznych. Z drugiej strony przeprowadzając obecnie analizę strategiczną zwraca się szczególnie uwagę na tzw. „miękkie” elementy firmy, jak kultura organizacji, kwalifikacje, motywacje, identyfikacja pracowników z misją i celami firmy, ekologia. Analitycy przerzucają też ciężar analizy na podejście sytuacyjne odchodząc raczej od sztywnych schematów. Koncentrują się na zachowaniu prawidło­wej procedury postępowania i interpretacji wyników, nie narzucając ocen czy doboru narzędzi. Analiza strategiczna w obecnym stadium ma charakter systemowy, co prze­jawia się w kompleksowym analizowaniu czynników zarówno zewnętrznych jak i we­wnętrznych.

    Podobne prace

    Do góry