Ocena brak

Analiza instytucjonalna - Instytucje jako wzory działania

Autor /pablo Dodano /19.07.2011

W ostatnich dwóch dekadach w literaturze pojawiły się szersze definicje instytucji uwzględniające społeczny nieformalne aspekty regulacji zachowań. W szerokim ujęciu instytucja to każda zrutynizowana praktyka działania w ramach konwencji uznanych za obowiązujące w danym społeczeństwie, grupie lub organizacji. W takim ujęciu instytucje to „wzory działania uważane za istotne dla rozwiązywania problemów i zachowania porządku społecznego, szeroko akceptowane jako część naturalnego porządku rzeczy, które wpływają na jednostki i społeczeństwo” (Charon, 1992, s 229). Wskazuje się, że obok formalnych reguł organizacyjnych, funkcjonowanie rządu i parlamentu opiera się na regułach nieformalnych i normach zwyczajowych, które wpływają na zachowania aktorów politycznych w sposób nie zawsze dostrzegalny dla osób z zewnątrz.

Tendencja do rozszerzania definicji instytucji przez tzw. nowy instytucjonalizm budzi niepokój części badaczy, którzy obawiają się, że zaciera się rozpoznawalność tego pojęcia. F. Fukuyama jest zwolennikiem węższego definiowania instytucji, dzięki czemu możliwe jest badanie formalnych organizacji reguł i norm w środowisku reguł i norm społecznych oraz kulturowych Jednak zdaniem tego autora wyjaśnianie mechanizmów działania instytucji politycznych musi brać pod uwagę zarówno formalne, jak też nieformalne reguły i normy, które razem wywierają wpływ na rezultaty działania politycznego.

Niektórzy badacze proponują aby zawęzić zakres nieformalnych reguł do tzw. „standardowych procedur operacyjnych” (Lowndes : 103). Do instytucji zaliczymy wówczas tylko te nieformalne normy organizacyjne i wzory postępowania, które mają istotne znaczenie z punktu widzenia realizacji funkcji organizacji. Normy takie powinny być rozumiane przez członków organizacji i akceptowane jako ogólnie przyjęte formy zachowań. Powinny być dostępne dla badacza, możliwie łatwe do zidentyfikowania i opisania. Powyższy zabieg pojęciowy łagodzi problem nadmiernej szerokości definicji, pozwalając odróżnić instytucje od zwyczajów indywidualnych osób. Na przykład robienie przerw „na papierosa” przez palących pracowników nie jest normą instytucjonalną, ale prywatnym zwyczajem nielicznej grupy osób. Natomiast oficjalna przerwa w pracy na lunch w firmach brytyjskich i amerykańskich stanowi instytucję w rozumieniu powtarzalnego i powszechnie akceptowanego wzoru zachowania.

Podobne prace

Do góry