Ocena brak

Amortyzacja podatkowa

Autor /majka Dodano /28.03.2011

Wymagany Adobe Flash Player wesja 10.0.0 lub nowsza.

praca w formacie ppt Amortyzacja podatkowa

Transkrypt

Amortyzacja podatkowa

Amortyzacja bilansowa a podatkowa
Na potrzeby wyznaczenia wyniku finansowego jednostka jest obowiązana
stosować przepisy ustawy o rachunkowości, natomiast na potrzeby
wyznaczenia dochodu do opodatkowania, w zależności od formy prawnej
działalności, należy stosować ustawę o podatku dochodowym od osób
prawnych lub o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepisy
bilansowe i podatkowe zawierają bardzo istotne różnice w zakresie
zaliczania do kosztów amortyzacji środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych.
Ustalenie okresu amortyzacji jest jednym z poważniejszych źródeł
rozbieżności między prawem bilansowym a podatkowym.



Generalną zasadą zawartą w prawie bilansowym jest dokonywanie odpisów
amortyzacyjnych w drodze systematycznego, planowego rozłożenia wartości
początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej na ustalony
okres amortyzacji.
Ustawa o rachunkowości dopuszcza możliwość dowolnego określania okresu
amortyzacji przez jednostkę, jednak sugeruje, że przy jego wyborze należy
wziąć pod uwagę przede wszystkim okres ekonomicznej użyteczności danego
składnika aktywów trwałych. Rozpoczęcie amortyzacji następuje nie wcześniej
niż po przyjęciu środka trwałego do używania, a jej zakończenie – nie później
niż z chwilą zrównania wartości odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych z
wartością początkową środka trwałego lub przeznaczenia go do likwidacji,
sprzedaży lub stwierdzenia jego niedoboru, z ewentualnym uwzględnieniem
przewidywanej przy likwidacji ceny sprzedaży netto pozostałości środka
trwałego.
Ustawa dopuszcza możliwość ustalania odpisów amortyzacyjnych w sposób
uproszczony w przypadku środków trwałych o niskiej wartości początkowej.

Amortyzacji podlegają :
I.stanowiące własność lub współwłasność podatnika,
nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do
używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty

II niezależnie od przewidywanego okresu używania:
1) przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej
"inwestycjami w obcych środkach trwałych",
2) budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,

Amortyzacji podlegają, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w
dniu przyjęcia do używania:
1) spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3) prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5) licencje,
6) prawa do: wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów
użytkowych, wzorów zdobniczych,
7) wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z
wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej
(know-how)

* Przykład
Adam K. nabył licencję ,uprawniającą go do korzystania z
filmu.Umowa licencyjna przewidywała 3-miesięczny okres trwania
licencji.Podatnik zaliczył wartość opłat licencyjnych bezpośrednio do
kosztów uzyskania przychodów z uwagi na fakt,iż przewidywalny
okres używania licencji nie przekroczył roku.

Amortyzacji nie podlegają :
1) grunty i prawa wieczystego użytkowania
gruntów,
2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi
się w nich dźwigami lub lokale mieszkalne,
służące prowadzonej działalności
gospodarczej lub wydzierżawiane albo
wynajmowane na podstawie umowy, jeżeli
podatnik nie podejmie decyzji o ich
amortyzowaniu,
3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała
w inny sposób niż określony w art. 22b ust.
2 pkt 1,
5) składniki majątku, które nie są używane
na skutek zaprzestania działalności, w której
te składniki były używane, w tym przypadku
składniki te nie podlegają amortyzacji od
miesiąca następującego po miesiącu, w
którym zaprzestano tej działalności
- zwane odpowiednio środkami trwałymi lub
wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników
majątku, których wartość początkowa nie przekracza 3500 zł. Wydatki
poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów
w miesiącu oddania ich do używania.

Za wartość początkową środków trwałych oraz wartość
niematerialnych i prawnych uważa się:
1. w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia,
1) w razie częściowo odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia powiększoną o
wartość przychodu, określonego w art. 11 ust. 2b
2) w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia,
3) w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo
umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości,
4) w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego
do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez
wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość
poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia
wkładu.

2. Wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia
przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i
5, a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład
kupionego, przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do
spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio z dnia
kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki

3. Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia,
zużytych do
wytworzenia środków trwałych: rzeczowych
składników majątku i
wykorzystanych usług obcych, kosztów
wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dając
się
zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do
kosztu
wytworzenia nie zalicza się wartości własnej pracy
podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych
zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów
operacyjnych i
kosztów operacji finansowych, w szczególności
odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem
odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do
używania.

5. Wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków i
budowli wybudowanych na obcym gruncie ustala się, stosując odpowiednio
ust. 3-5.
6. Jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części
nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji lub
sporządzenia wykazu, o których mowa w art. 22n, wartość początkową tych
środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez
podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego
rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub
sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia.
7. Jeżeli podatnik nie może ustalić kosztu wytworzenia, o którym mowa w ust.
4, wartość początkową środków trwałych ustala się w wysokości określonej
z uwzględnieniem cen rynkowych, o których mowa w ust. 8, przez biegłego,
powołanego przez podatnika.

Wartość początkową składników majątku nabytych w sposób określony w ust.
1 pkt 3 i 4, wymagających montażu, powiększa się o wydatki poniesione na
ich montaż.
8. Podatnicy mogą ustalić wartość początkową budynków mieszkalnych lub
lokali mieszkalnych: wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych
przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności
gospodarczej, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą
iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawianej lub
używanej przez właściciela powierzchni użytkowej tego budynku lub lokalu i
kwoty 988 zł, przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię
przyjętą dla celów podatku od nieruchomości.

Odpisów amortyzacji dokonuje się :
1) od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i
prawnych, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,
w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu) ,do
końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów
amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w
stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów
amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1,
nie uważa się za koszty uzyskania przychodów,
2)od ujawnionych środków trwałych nie objętych dotychczas ewidencją począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te
zostały wprowadzone do ewidencji.

3)od zamówionego przez armatora taboru transportu morskiego w budowie, o
którym mowa w art. 22a ust. 2 pkt 4, począwszy od pierwszego miesiąca
następującego po miesiącu, w którym armator poniósł wydatki (w tym
dokonał wpłat zaliczek) na budowę taboru w wysokości co najmniej 10%
wartości kontraktowej odrębnie dla każdego obiektu tego taboru; wartość
kontraktową, o której mowa w niniejszym punkcie, ustala się na dzień
zawarcia umowy na budowę danego obiektu,
4)od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
prawnych w okresie ich wykorzystywania; w tym przypadku wysokość
odpisu miesięcznego ustala się przez podzielenie rocznej kwoty odpisów
amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie albo przez 12 miesięcy w
roku

Podatnicy mogą indywidualnie ustalać stawki
amortyzacyjne
1) dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji:
a) 24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25.000 zł,
b) 36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25.000 zł i nie
przekracza 50.000 zł,
c) 60 miesięcy - w pozostałych przypadkach,
2) dla środków transportu, w tym samochodów osobowych, o których mowa w
art. 23 ust. 3a - 30 miesięcy,
3) dla budynków (lokali) i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych
w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków
towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych oraz
budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36
miesięcy.

1. Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł,
dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w
Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1
pkt 1.
2. Podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki
podwyższać:
1) dla budynków i budowli używanych w warunkach:
a) pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż
1,2,
b) złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4,
2) dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru
pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków
przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej - przy
zastosowaniu w tym okresie współczynników nie wyższych niż 1,4,
3) dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji Środków
Trwałych (KŚT) wydanej na podstawie odrębnych przepisów, zwanej
"Klasyfikacją", poddanych szybkiemu postępowi technicznemu - przy
zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.

2. Środki trwałe, uznaje się za:
1) używane - jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były
wykorzystywane co najmniej przez okres 6 miesięcy, lub
2) ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione
przez podatnika na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości
początkowej.
3. Środki trwałe, w przypadku budynków lokali,budowli, uznaje się za:
1) używane - jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były
wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy, lub
2) ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione
przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości
początkowej.
4. Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do
używania inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla:
1) inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach - okres
amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat,
2) inwestycji w obcych środkach trwałych innych niż wymienione wyżejokres amortyzacji ustala się według zasad określonych w ustawie

Jednostka może określać indywidualne stawki amortyzacyjne, jednak przepisy
prawa podatkowego określają minimalne okresy dokonywania tych odpisów
dla wartości niematerialnych i prawnych. Są to:
-

24 miesiące dla licencji (sublicencji) na programy komputerowe i od praw
autorskich

-

24 miesiące na wyświetlanie filmów oraz emisję programów radiowych i
telewizyjnych

-

36 miesięcy od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych

-

60 miesięcy od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych

1. Jeżeli wynikający z umowy okres używania praw majątkowych, o
których mowa w ust. 1 pkt 2, jest krótszy od okresu ustalonego w
tym przepisie, podatnicy mogą dokonywać odpisów
amortyzacyjnych w okresie wynikającym z umowy.
2. Podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych
wartości niematerialnych i prawnych na cały okres amortyzacji
przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych.
3. Odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego
prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu
użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki
amortyzacyjnej w wysokości 2,5%; przy ustalaniu wartości
początkowej tych praw podatnicy mogą stosować zasadę określoną
w art. 22g ust. 10, z tym że wówczas roczna stawka amortyzacyjna
wynosi 1,5%.

1. Podatnicy prowadzący, zgodnie z przepisami o rachunkowości, księgi
rachunkowe są obowiązani do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do
obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22a-22m.
2. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów są
obowiązani do prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, zawierającej, z zastrzeżeniem ust. 3, co
najmniej:
1) liczbę porządkową,
2) datę nabycia,
3) datę przyjęcia do używania,
4) określenie dokumentu stwierdzającego nabycie,
5) określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,
6) symbol Klasyfikacji Środków Trwałych,
7) wartość początkową,
8) stawkę amortyzacyjną,
9) kwotę odpisu amortyzacyjnego za dany rok podatkowy i narastająco za
okres dokonywania tych odpisów, w tym także, gdy składnik majątku
był kiedykolwiek wprowadzony do ewidencji (wykazu), a następnie z
niej wykreślony i ponownie wprowadzony,

10) zaktualizowaną wartość początkową,
11) zaktualizowaną kwotę odpisów amortyzacyjnych,
12) wartość ulepszenia zwiększającą wartość początkową,
13) datę likwidacji oraz jej przyczynę albo datę zbycia.
3. Nie podlegają objęciu ewidencją budynki mieszkalne, lokale mieszkalne i
własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze
prawo do lokalu użytkowego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
mieszkaniowej, których wartość początkową ustala się zgodnie z art. 22g
ust. 10.
4. Zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
prawnych dokonuje się w ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania ich
do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie
środka trwałego, o którym mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
5. W razie zmiany formy opodatkowania, podatnicy, zakładając ewidencję, o
której mowa w ust. 2, uwzględniają w niej odpisy amortyzacyjne
przypadające za okres opodatkowania w formie zryczałtowanego podatku
dochodowego.
6. W razie braku ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
prawnych dokonywane odpisy amortyzacyjne nie stanowią kosztów
uzyskania przychodów.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze
rozporządzenia, tryb i terminy aktualizacji wyceny środków trwałych, o
których mowa w art. 22a, wartości początkowej składników majątku, o której
mowa w art. 22d ust. 1, kwoty określonej w art. 22g ust. 10 do obliczenia
wartości początkowej budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych,
jednostkowej ceny nabycia części składowych i peryferyjnych, o których
mowa w art. 22g ust. 17, oraz wartości początkowej środków trwałych, o
której mowa w art. 22j ust. 1 pkt 1 lit. a) i b), jeżeli wskaźnik wzrostu cen
nakładów inwestycyjnych w okresie trzech kwartałów w roku
poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do analogicznego okresu roku
ubiegłego przekroczy 10%.
Wskaźniki wzrostu cen nakładów inwestycyjnych ogłasza Prezes Głównego
Urzędu Statystycznego w odstępach kwartalnych.

AUTORKI PREZENTACJI :
        Elżbieta Luch
    &
Monika Wojtkowiak

Podobne prace

Do góry