Ocena brak

Alternatywne formy życia rodzinnego - Monoparentalność

Autor /Macko1 Dodano /05.08.2011

Pojęcie monoparentalnosci nie niesie ze sobą pejoratywnych znaczeń, negatywnych skojarzeń, jak to ma miejsce w przypadku określenia „samotnego rodzicielstwa”.

Jest to zjawisko niejednorodne, także ze względu na rożne drogi powstania takiej sytuacji. Warto dodać, że potocznie wizerunek samotnych rodziców zależny od sposobu, w jaki znaleźli się w sytuacji monoparentalniosci – sytuacja pod tym wglądem najkorzystniej przedstawia się dla wdów.

Przyczyny monoparentalności:

  • śmierć rodzica

  • rozwód lub separacja

  • urodzenie dziecka przez samotna kobietę poza małżeństwem

Monoparentalność może wiązać się także ze zjawiskiem kohabitacji, o której mowa będzie osobno, później.

Małżeństwo uważane jest za najkorzystniejsze (czy nadal?), ponieważ monoparentalnośc wiąże się z problemami: opieki państwa nad rodziną, pomocy społecznej, ubóstwa, większego ryzyka problemów wychowawczych

Największą część samotnych rodziców stanowią matki.

Samotne matki: MITEM jest, że większość samotnych matek to kobiety nigdy niezamężne, w rzeczywistości większość z nich stanowią kobiety rozwiedzione, separowane i wdowy ( z czym wiąże się kwestia pojawienia się sytuacji monoparentalnosci w trakcie dzieciństwa lub wczesnej adolescencji dziecka). Sytuacja samotnych matek wiąże się często z koniecznością opieki ze strony państwa oraz instytucji pozarządowych

Samotni ojcowie: lepsze zarobki w porównaniu do kobiet → najczęściej brak problemów ekonomicznych, częściej niż kobiety wchodzą w powtórne związki małżeńskie,

Kwestia walki o prawa ojca – po rozwodzie, ale tez kiedy nie poślubili matek swoich dzieci

Problemy ekonomiczne:

pomoc społeczna,

gorsza sytuacja pod względem materialnym od sytuacji rodzin pełnych,

pomoc państwa skierowana głównie w stronę kobiet z dziećmi urodzonymi poza małżeństwem (↔ sytuacja przedstawiona przez dr Murawską na zajęciach z socjologii wychowania: przypadek wsi, gdzie pary bez ślubu wychowywały dzieci i mieszkały razem by wyłudzić od państwa świadczenia, sytuacja niejednostkowa!)

państwo (de facto podatnicy) przejmuje ekonomiczną rolę rodzica – to, co Fukuyama nazwał „biurogamią”

Skutki psychospołeczne: rozpatruje się je zależne od podejścia

- brak prawidłowego wzorca rodziny → nauka ról społecznych

- „wyuczona bezradność” dzieci – brak wzoru aktywnego ojca z zasadami etycznymi, bezradna, przepracowana, uzależniona od pomocy społecznej matka

- zaburzenie podstawowych funkcji rodziny: ekonomicznej, usługowo – konsumpcyjnej, socjalizacyjno-wychowawczej, psychohigienicznej

- brak stabilizacji i poczucia bezpieczeństwa

- Fukuyama powołując się na najnowsze badania podważa tezę i tym, że lepiej jest by rodzice rozwiedli się, niż pozostawali w związku pełnym konfliktów → mówi tu, że to skutek indywidualizacji, że to raczej dbanie o potrzeby rodziców niż ich dzieci

Takie wnioski prowadza do analizy monoparentalności w kategoriach dewiacji, rodziny patologicznej

Istnieją także badania ukazujące odwrotną wizję – w ich świetle dzieci w rodzinach monoparentalnych nie różnią się od tych z rodzin pełnych, są szczęśliwe, umieją nawiązywać kontakty z rówieśnikami, a w życiu dorosłym samorealizują się na różnych płaszczyznach życia

To drugie podejście nie stygmatyzuje rodzin znajdujących się w omawianej sytuacji, pozwalałoby zmienić społeczne postrzeganie przede wszystkim samotnych matek, które bywają piętnowane przez społeczności, w których żyją.

Do góry