Ocena brak

Aloza finta, aloza

Autor /Albin Dodano /31.01.2012

Wygląd: wydłużone, bocznie spłaszczone ciało pokryte kolistą (cykloidalną) łuską, 70-80 w rzędzie wzdłuż ciała. Brak linii bocznej. Głowa naga. Płetwa grzbietowa krótka. Górna szczęka z dobrze wykształconym wcięciem. Żuchwa sięga aż do tylnego brzegu oka (cecha charakterystyczna gatunków z rodzajów Alosa i Cas-pialosa). Na lemieszu brak zębów (w przeciwieństwie do gatunków z rodzaju Caspialosa). Długie, bardzo delikatne wyrostki filtracyjne w liczbie 90-130.

Ubarwienie: grzbiet niebies-kawozielony do brązowego, boki i brzuch sreb-rzystobiałe o mosiężnym połysku. Przy górnej krawędzi szczeliny skrzelowej duża czarna plama, za nią 1 lub 2 mniejsze, niewyraźne plamki.

Długość: 35-40, maksymalnie 70 cm.

Występowanie: wody przybrzeżne pn-wsch. Atlantyku od pd. Norwegii do pn. Afryki; zach. część Morza Śródziemnego, 2 podgatunki w Grecji i w Morzu Czarnym. W wodach Polski gatunek pojawiający się sporadycznie, ginący, pod ochroną gatunkową.

Tryb życia: ryba zmiennośrodowiskowa, anadromiczna, (dojrzałość płciową osiąga w 3.-4. roku życia); dawniej aloza docierała daleko w górę biegu rzek - pod koniec XIX w. notowano ją w Wiśle pod Warszawą, a w Odrze pod Wrocławiem.

Rozród: tarło odbywa w maju i czerwcu; ikra unosi się swobodnie nad dnem. Po osiągnięciu 8-12 cm długości młode alozy w okresie od sierpnia do października ciągną do morza.

Pokarm: zooplankton.

Uwagi: obecnie aloza finta jest gatunkiem niemal wymarłym.

Podobne prace

Do góry