Ocena brak

Aloes zwyczajny

Autor /Zenobiusz55 Dodano /24.01.2012

Pochodzący z południowego wybrzeża Morza Śródziemnego Aloe vera (inaczej Aloe barbadensis) rośnie dziko w wielu różnych zakątkach świata. Roślina ta była od wieków używana ze względu na swe lecznicze i magiczne właściwości. Podobno królowa Kleopatra dodawało go do jednego ze swoich eliksirów piękności. Dzisiaj aloes jest stosowany w przemyśle kosmetycznym. Jego przezroczysty, galaretowaty sok leczy ponoć oparzenia słoneczne i inne. Sama roślina jest tworzącą kępy byliną o falowanych, szarozielonych liściach z kolczastymi wyrostkami na brzegach. Czasem w zimie na trzy-, pięcioletnich okazach pojawia się łodyga kwiatowa z pomarańczowożółtymi kwiatami. Po przekwitnięciu roślina mateczna rośnie nadal, w odróżnieniu od wielu podobnych sukulentów, które obumierają. W łagodnym klimacie aloes może rosnąć na tarasie. Jednak pamiętajmy, by zabrać go do domu, zanim rozpoczną się przymrozki.

Aloes należy uprawiać w temperaturze minimalnej 7°C. Najlepiej jednak rośnie w przedziale od 10 do 22°C.

Potrzebuje jasnego, niebezpośredniego światła. Zimą ustawiamy w bezpośrednim świetle. Gdy po kilku miesiącach wzrośnie jego intensywność, przestawiamy.

W okresie od wiosny do lata należy podlewać aloes obficie. Robimy to, kiedy ziemia w doniczce już niemal całkowicie wyschnie. Przez pozostałą część roku podajemy roślinie tylko tyle wody, by jej liście nie zaczęły więdnąć.

Jak u innych sukulentów poziom wilgoci nie jest ważny. Ta roślina z gorących terenów najlepiej rośnie w suchym powietrzu.

Dużym, rozwiniętym roślinom można na wiosnę wmieszać nawóz w górną część podłoża. Mniejsze okazy nawozimy na początku okresu wzrostu zwykłą odżywką.

Okazy aloesu o przerośniętych korzeniach należy przesadzać jesienią do przepuszczalnej ziemi gliniastej. W razie potrzeby - by poprawić drenaż podłoża - dodajemy do niego piasek (do 1/3 masy objętościowej).

Sok z liści aloesu można używać do nawilżania suchej skóry. W nagłych wypadkach przyniesie on też ulgę w mniejszych oparzeniach.

GDY ZAUWAŻYSZ

Szkodniki Małe brązowe dyski rozmieszczone na spodzie liści to tarczniki. Wełnowce mogą kryć się w kątach liści pod woskowymi osłonkami. Oba szkodniki możemy usunąć pałeczką higieniczną zamoczoną w denaturacie. Ponieważ sukulenty są bardzo wrażliwe na insektycydy, używamy takich substancji w ostateczności.

Podobne prace

Do góry