Ocena brak

Alienacja i dezalienacja pracy

Autor /Aloma Dodano /31.03.2011

 

Koncepcja pracy – jako czynności specyficznie ludzkiej, kreującej człowieka jako gatunek i warunkującej jego nieustanny rozwój, występuje w różnych wariantach w głównych prądach europejskiego humanizmu – od marksizmu do myśli chrześcijańskiej. Praca jako jeden z celów życia człowieka, jego godności i obowiązku.

Alienacja pracy – sytuacja, w której praca spada do roli środka utrzymania się przy życiu. Przestaje być celem – staje się środkiem do celu. Sama praca zaczyna być odczuwana jako czynność obca, narzucona człowiekowi, od której najchętniej uwolniłby się.

Postulat i program dezalienacji – to stworzenie warunków społecznych, w których przywrócony zostaje podmiotowy charakter pracy, poprzez którą człowiek realizuje swoją gatunkową specyfikę, wyzwala się z ujarzmiającej go zależności, od przymusu przetrwania i jednostronnego podporządkowania innym ludziom w procesie pracy. To także program wzbogacania treści pracy, wyrwania człowieka z ustalonego podziału pracy, ogłupiającego rytmu monotonii, prostych, powtarzalnych czynności – krótko: humanizacji pracy.

Humanizacja ”wielka” – to program wyzwalania człowieka w procesie pracy, poddanie tego procesu kontroli człowieka, jego upodmiotowienie w procesie pracy (współwłasność, partycypacja, przełamanie podziału na rozkazodawców i jednostronnie podporządkowanych wykonawców cudzych poleceń, autonomia jednostek i grup pracowniczych).

Humanizacja ”mała” – to doskonalenie warunków fizycznego i społecznego środowiska pracy i samego pracownika (ograniczanie uciążliwości pracy, rotacja stanowisk, szkolenie i doskonalenie umiejętności zawodowych).

 

Podobne prace

Do góry