Ocena brak

Alfred Nobel

Autor /Drugi Dodano /31.01.2012

Rozwiązanie problemu czułości nitrogliceryny zna­lazł szwedzki chemik Alfred Nobel. W 1867 roku stwierdził on, że mieszając nitroglicerynę z pew­nym rodzajem glinki, zwanym ziemią okrzemko­wą, można uzyskać substancję wybuchową stosun­kowo bezpieczną i niewrażliwą na niezbyt ostrożne traktowanie. Substancja ta miała ciastowatą kon­systencję i można ją było rolować w laski. Nobel nazwał ją dynamitem. Siła eksplozji była mniejsza niż gliceryny, jednak, aby spowodować wybuch, trzeba było uderzać w materiał bardzo mocno.
Współcześnie w dynamicie nitroglicerynę zastą­piła saletra anionowa. Natomiast zamiast ziemi okrzemkowej wykorzystuje się mieszankę pulpy drzewnej i azotanu sodowego, co ułatwia transport.
Innym materiałem wybuchowym jest kwas pikrynowy (trójnitrofenol, oznaczany także niekiedy skrótem TNP), wynaleziony w roku 1771 przez chemika o nazwisku Woulfe. Ma on siłę wybuchu porównywalną z nitrogliceryną, jednak jest od niej znacznie mniej czuły, przez co bezpieczniejszy. Jego czułość była tak niewielka, że dopiero po po­nad 100 latach od wynalezienia opracowano nieza­wodną metodę zdetonowania go. Jednak już w roku 1888 kwas pikrynowy zastąpił proch strzelniczy w łuskach artyleryjskich. Trójnitrofenol nie jest już dziś używany jako materiał wybuchowy, jednak służy za wzorzec do oceniania siły innych materia­łów wybuchowych.

Podobne prace

Do góry