Ocena brak

Aleksander - Władca prywatnie

Autor /Wrocislaw Dodano /11.05.2012

 

Aleksander był synem Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Habsburżanki. Urodził się w 1461 roku. Podobnie jak bracia, otrzymał staranne wykształcenie, będąc najpierw uczniem Jana Długosza i Kallimacha, a potem ucząc się polityki u boku ojca. Współczesny mu historyk, Maciej z Miechowa opisuje go jako silnego, muskularnego młodzieńca.

Ustępował rodzeństwu pod względem zdolności umysłowych, nie potrafił się np. ładnie wypowiadać. Zawsze jednak cenił ludzi mądrych i wykształconych, posiadł umiejętność dobierania sobie zdolnych i mądrych doradców i współpracowników.

Był typem milczka. Lubił się stroić, był rozrzutny. Po matce odziedziczył wielką religijność. Małżeństwo królewicza Aleksandra było oczywiście sprawą polityczną. Ojciec jego już w latach 80-ych rozpoczął rozmowy na temat ślubu królewicza Aleksandra z córką wielkiego księcia moskiewskiego.

Po uregulowaniu stosunków politycznych, zrealizowano wcześniej planowane małżeństwo Aleksandra z 19-letnią Heleną (rok 1495). Księżniczka była bardzo piękna i łagodna. Małżeństwo było szczęśliwe i udane. Helena była kochającą żoną i lojalną współpracownicą męża. Popierała zabiegi męża o pokojowe ułożenie stosunków z Moskwą.

Helena była wyznania prawosławnego i ojciec jej, godząc się na ślub, uzyskał obietnicę, że nie będzie zmuszana do zmiany wiary. Matka Aleksandra, osoba głęboko religijna, początkowo w ogóle sprzeciwiała się temu związkowi, potem usiłowała nawrócić synową na katolicyzm. Miała w tym poparcie biskupów polskich.

Wszyscy jednak musieli ustąpić przed racją stanu. Odmówili jednak koronacji prawosławnej Heleny na królową Polski. Ta jednak, na życzenie męża, tytułowała się królową. Helena i Aleksander nie mieli dzieci.

Król zmarł w wieku 45 lat na syfilis (podobnie jak jego bracia). Pochowany został w podziemiach katedry wileńskiej. Grób jego został całkowicie zapomniany i odnaleziono go dopiero po I wojnie światowej.

Podobne prace

Do góry