Ocena brak

Aleksander Wat - Żywoty

Autor /Wincent Dodano /29.04.2011

I kosujka na białopiętrzach sfrunęła i płonącoręką

dobiedrza złotogórzy i podgórza i rozgór tu grały

namopaniki,

Po nikach czarnoważe ważki i grajce i rozgarniać

krawędzi żółciebiesów i rozwrażon i tragowąszcz

i trawągoszcz gąszcze zielone, zielone, zielone!

na tramwajach tram na wyjach trawa!

i kosujka płonąc tak i płomyki płomień

rozpłonecznionych bezpłonięć dopłonąć, dopłonąć

płonacze i płonaczki spłonący płomieńczarze

białouście! daj białouściech! Gdzie

kosujka płonęła płomieniem płonących płoń?

O! gdzie?

i ty karcze karczyno róż znuż rzęs

i ty karczem do karczem pędzące niebo

i nieba przyszły siwe nagłe banie nieba

i kosujka płacze płaczem płaczących szczęk.

(„gga”, 1920)

Podobne prace

Do góry