Ocena brak

ALBERT z BUXHÖVDEN bp.

Autor /Gordian Dodano /18.05.2012

ur. w 2. poł. XII w. k. Bremy, zm. 17 I 1229 w Rydze, Bp i założyciel Rygi. W 1189 został kanonikiem Bremy; 1199 konsekrowano A. na bpa mis. Inflant, zależnego od metropolity Bremy; po niepowodzeniach dwu pierwszych bpów mis. (Meinhard od 1184 i Bertold z Lok-kum od 1196), dopiero A. udało się położyć trwałe podwaliny chrześcijaństwa w Inflantach, głównie przy pomocy cystersów sprowadzonych 1205 do Dünamünde;

1201 A. założył Rygę i obrał ją na swoją rezydencję; aby zabezpieczyć się przed atakami pogan, popierał początkowo zakon -> kawalerów mieczowych (zał. 1202), którym przekazał trzecią część ziem posiadanych w Inflantach;

gdy jednak kawalerowie mieczowi wszczęli akcję w celu stworzenia własnego państwa, rozpoczął z nimi walkę, uciekając się do pomocy władców Niemiec; 1207 uzyskał od króla Filipa Szwabskiego tytuł księcia lennego w Inflantach (potwierdzony 1225 przez króla Henryka Hohenstaufa);

1214 A. zerwał zależność Rygi od metropolii Bremy i poddał ją bezpośrednio Stolicy Apost., licząc, że uzyska prawo zwierzchnictwa metropol, nad nowo utworzonymi bpstwami: estońskim (1211), Semigalii (1219), Ozylii (1227); starania te jednak spełzły na niczym. A. odznaczał się wielkim talentem organizacyjnym; w Rydze przed reformacją był czczony jako święty.

 

F. Winter, Die Cistercienser des nordöstlichen Deutschlands, Go 1868; Schmidlin; Fontes Hìstoriae Latviae Medii Aevi (wyd. Arveds-Svabe), Rigae 1937; M. Hellmann, Das Lettenland im Mittelalter. Mn 1954; T. Manteuffel, Papiestwo i cystersi, Wwa 1955.

Podobne prace

Do góry