Ocena brak

AGLIARDI ANTONIO kard.

Autor /Chester Dodano /17.05.2012

ur. 4 IX 1832 w Cologno al Serio (Lombardia), zm. 19 III 1915 w Rzymie, Działacz społ. i dyplomata. A. wyświęcony na kapłana 1855 czynny był jako duszpasterz;

od 1877 prof, teologii mor. w Collegio della Propaganda w Rzymie; 1884 został abpem tytularnym Cezarei Palestyńskiej i delegatem apost. w Indiach (do 1886), gdzie wprowadził w życie nowy podział organizacyjny Kościoła po rezygnacji Portugalii z prawa patronatu;

1887 był podsekretarzem, 1888 sekretarzem Kongregacji do Spraw Nadzwyczajnych Kościoła; od 1896 uczestniczył jako legat pap. w koronacji cara Mikołaja II w Moskwie; w tymże roku został kardynałem i odtąd pracował w Kurii rzymskiej.

A. był zwalennikiem pogodzenia się papiestwa z rządem wł. w sprawie Państwa Kośc. i oparcia polityki Watykanu o trój przymierze niem.-austr.-wł. ; uchodził za jednego z najlepszych dyplomatów pap. ; był zwolennikiem programu społ. pap. Leona XIII, sprzeciwiał się jednak zbyt radykalnym prądom austr. Katholische Volkspartei, do której powstania 1894 sam się przyczynił.

W 1903-14 popierał chrzęść, demokratów we Włoszech w ich akcji przeciw konserwatystom kat. ; napisał kilka dzieł na temat stosunku Kościoła do państwa, m. in. Esame della controversia sui concordati, Bergamo 1873.

 

K. Schlözer, Letzte römische Briefe 1882-1894, St 1924; A. Boudou, Le SaintSiège et la Russie, P 1925; E. Soderini, // pontificato di Leone XIII IIIII. Mi 1933; Schmidlin PG II; F. Vistalli, Trittico di cardinali Bergamaschi, Bergamo 1945; L. Pastor, Tagebücher, Hei 1950; A. Hudal, Die österreichische Vatikanbotschaft 18061918, Mn 1952, 242; F. Fonzi, DBII 405-406.

Podobne prace

Do góry