Ocena brak

Actio Pauliana

Autor /Serwacy Dodano /23.11.2011

Warunki zastosowania skargi Pauliańskiej:

  • czynność prawna fraudatora musiała być odwołalna, (np. wyzwolenie niewolnika, czy objęcie spadku nie były odwołalne)

  • czynność taka musiała powodować zmniejszenie realne (a nie np. nie wzbogacenie się) majątku fraudatora,

  • czynności musiały powodować szkodę wierzycieli (jeśli do majątku dłużnika prowadzone było post. egzekucyjne),

  • dłużnik musiał przynajmniej wiedzieć o powiększaniu swej niewypłacalności przez daną czynność prawną,

  • skarga Pauliańska mogła dotyczyć fraudatora lub osoby trzeciej korzystającej na tej czynności (odpłatnej), wiedzącej o szkodach wynikających z niej dla wierzycieli, jeśli było to nieodpłatne mogła być skarżona także osoba bonae fidei (nie musiała wiedzieć o tych szkodach).

Do roku od egzekucji dłużnika, opiewała ona na całą szkodę poniesioną przez wierzycieli, po tym terminie, dłużnik lub osoby trzecie mogły być zasądzone tylko o wzbogacenie jeśli je jeszcze posiadały. Była to actio arbitraria – zasądzenie następowało tylko gdy pozwany nie zwrócił rzeczy lub unieważnił kontrakt na wezwanie sędziego.

Podobne prace

Do góry