Ocena brak

ACHILLEIS. Sceny dramatyczne

Autor /Depsey Dodano /07.02.2012

ACHILLEIS. Sceny dramatyczne, dramat S. Wyspiańskiego,
w 26 scenach, powst. 1903, wyd. w Krakowie 1903. Utwór,
oparty na motywach Iliady, jest kontynuacją młodzieńczych
zainteresowań Wyspiańskiego, ale przede wszystkim wyrazem
przemiany jego poglądów na antyk i sferę mitów. Tradycyjna,
klasycyst. (Winckelmanowska) wizja Grecji została tu
zastąpiona wizją Grecji heroicznej, pierwotnej, przenikniętej
pesymizmem. Miejsce wykorzystywanych w Meleagrze i Protesilasie
i Laodamii (wzorem symbolistów) pobocznych motywów
mit. zajęły centralne, heroiczne mity starożytności. W A.
mit przestaje być wartością jedynie estet., a staje się wartością
kulturotwórczą. Historia oblężenia i upadku Troi stanowi
punkt wyjścia dla refleksji nad przemijalnością narodów i kultur,
a dzieje bohaterów - dla konfrontacji postaw w sytuacji
konfliktu wartości moralnych. Dramat zbudowany z luźnych
scen o kontrastujących nastrojach, wymagający szybkiej zmiany
planów, nie wzbudził zainteresowania ludzi teatru. Wyst.
w Warszawie 1925 w insc. L. Schillera, w Krakowie 1928, po
wojnie w Poznaniu 1968 i w Krakowie 1971 w reż. J. Golińskiego.
Przekłady fragmentów na niem. i włoski.


Wyd. kryt. L. Płoszewski, w: Dzieła zebrane, t. 7, Kr. 1959.
A. GRZYMAŁA-SIEDLECKI „A.", w: O twórczości Wyspiańskiego,
Kr. 1970 (prwdr. 1904); S. KOŁACZKOWSKI „A. ", w: Wyspiański.
Kasprowicz. Przeglądy, W. 1968 (prwdr. 1922); S. LACK „A."w:
Studia o Wyspiańskim, Częst. 1924; W. HORZYCA Półbogi i sielanka,
w: Dzieje Konrada, W. 1930; E. MIODOŃSKA-BROOKES O kompozycji
czasu dramatycznego w utworach Stanisława Wyspiańskiego
na przykładzie „A.", „Ruch Lit." 1971 z. 3; H. FILIPKOWSKA „A.",
w: Wśród bogów i bohaterów, W. 1973. Hanna Filipkowska

Podobne prace

Do góry