Ocena brak

ABWEHRA (Abwehr) - wywiad i kontrwywiad wojskowy

Autor /lol Dodano /21.02.2011

ABWEHRA (Abwehr) wywiad i kontrwywiad wojskowy

 

Niemiecki wywiad wojskowy za­czął się odradzać tuż po zakończe­niu I wojny światowej, choć traktat wersalski z 1919 r. zabraniał Niem­com utrzymywania organizacji wywiadowczych. Początkowo ka­muflowano właściwy sens tej dzia­łalności, nadając grupom powstają­cym w łonie Ministerstwa Reichs-wehry charakter kontrwywiadu, co miała potwierdzać nazwa Abwehr -obrona. W styczniu 1921 r. powstał wydział Abwehrgruppe składający się z 2-3 oficerów sztabowych, 4-7 urzędników i kilku maszynistek. Jednocześnie przy 7 dowództwach okręgów zaczęły funkcjonować pla­cówki terenowe. Pierwszym szefem zreorganizowanego wywiadu był płk Friedrich Gemapp, a później funkcje te pełnili: mjr Gunther Schwantes (1925-29), płk Ferdinand von Bredow (1929-32) i kmdr Con­rad Patzig (1932- 34), który w wy­niku konfliktów ze Służbą Bezpie­czeństwa (SD) został odwołany i przeniesiony do służby w Kriegs-marine. W styczniu 1935 r. stanowisko sze­fa Abwehry objął kmdr Wilhelm *Canaris, który w następnych la­tach utworzył potężną i sprawną organizację wywiadowczą zatru­dniającą 30 tys. stałych pracowni­ków (nie licząc agentów, informato­rów i konfidentów). Centrala Amt Ausland/Abwehr mie­ściła się w Berlinie przy Tirpitzufer76. W jej skład wchodziło pięć wy­działów. Obok Wydziału Centralne­go (Abteilung Z - gen. Hans *Oster,od 1943 r. - płk Georg Jakobsen),będącego sztabem Canarisa, najważ­niejszy był Wydział I (Abteilung I)(gen. Hans Piekenbrock, od 1943 r. -płk Georg Hansen), który kierował siecią wywiadowczą, gromadził i przekazywał sztabom najważniej­sze infromacje, sporządzał analizy potencjału militarnego i gospodar­czego innych państw. Wydział II (początkowo mjr Helmuth Gro-scurth, później płk Erwin von Laho-usen, od 1943 r. - płk Wessel von Freytag-Loringhoven) zajmował się organizowaniem sabotażu i dywersji poza Rzeszą. Wydział III (mjr Ru­dolf Bamler, od 1939 r. - płk Egbert von Bentivegni) kierował kontrwy-wiadem.Wydział zagraniczny (wice-adm. Leopold Burckner) kierował pracą attaches wojskowych. Na tere­nie Rzeszy istniały oddziały Abweh­ry - (Abwehrstelle). W niemieckich przedstawicielstwach dyplomatycz­nych funkcjonowały Organizacje Wojenne (Kriegsorganisationen), których pracownicy byli zatrudnieni jako radcy, attaches itd. Na czas woj­ny przygotowano oddziały wywia­dowcze (Abwehrkommando lub Abwehrgruppe), które miały zbierać informacje o wojskach nieprzyja­ciela i likwidować szpiegów. Po 1939 r. Abwehra tworzyła również jednostki specjalne, jak batalion, a następnie pułk (od grudnia 1942 r. przekształcony w dywizję) „Bran­denburg".

W łonie Abwehry powstała silna opozycja przeciwko Hitlerowi; Ca-naris i jego szef sztabu gen. Hans Oster przekazywali wywiadowi bry­tyjskiemu informacje o przygoto­waniach do wojny, pokrzyżowali plany zajęcia *Gibraltaru, wprowa­dzili Hitlera w błąd w sprawie ka­pitulacji Włoch oraz sabotowali ak­cję wywiadowczą przeciwko Wiel­kiej Brytanii, dokąd świadomiewysyłali źle wyszkolonych agentów.Pod koniec wojny, po wykryciu an­tyhitlerowskiej opozycji w Abweh­rze 12 lutego 1944 r. Hitler przeka­zał służbę wywiadowczą Reichs-fuhrerowi SS i 19 lutego zwolniłCanarisa ze stanowiska. Większośćaparatu Abwehry wcielono doGłównego Urzędu BezpieczeństwaRzeszy (RSHA). Tak gruntowna re­organizacja, przeprowadzona w decydującym okresie wojny, utrudniła zdobywanie informacji na temat pla­nowanej inwazji alianckiej i ułatwi­ła wywiadowi anglo-amerykańskie-mu wprowadzenie Niemców w błąd co do miejsca i czasu inwazji na kontynent europejski.

Podobne prace

Do góry