Ocena brak

ABSOLUT

Autor /kosa Dodano /10.12.2012

ABSOLUT (łac. absolutus = nie-związany, nieograniczony, niezależ­ny) To, co w sobie zawiera rację wła­snego istnienia. Byt doskonały, pierwotny, niezależny, nieuwarunkowany, nieograniczony. Ostateczna racja bytu. Jako byt konieczny i niezłożony jest racją istnienia bytów przygod­nych i złożonych. Koncepcja a. sięga początków filozofii, gdzie wiąże się z pojęciem -» arche. Termin a. wprowadził do filozofii Plotyn (-> neoplatonizm) na oznaczenie bytu, z którego wszystkie inne byty emanu­ją (—> emanacja). Filozofem, który jako pierwszy termin ten odniósł do Boga był Mikołaj z Kuzy. Tożsamość Osoby Boga (jako Najwyższej Woli i Intelektu) z A. głosi -> chrześcijań­ska filozofia. Nie jest to jednak roz­strzygnięcie powszechne, gdyż np. Platon umieszczał nieosobowy a. (ideę Dobra) powyżej bogów religii. W —> indyjskiej filozofii a. występu­je w formie nieosobowej (—> brahman; w buddyzmie -> nirwana bądź śunja — „pustka") i wówczas jest określany jedynie przez negację, jako „nie to" i „nie tamto" bądź w formie osobowej (jako Iśwara — Pan Świa­ta).

Podobne prace

Do góry