Ocena brak

Abraham i Izaak

Autor /Cacper Dodano /31.05.2013

Najstarsza sztuka przedstawia ofiarouianie Izaaka w różny sposób, zawsze jednak tak, że na pierwszym planie jest tylko to, co istotne, ofiara, a raczej gotowość do jej złożenia. Samo już ograniczenie się do tej jednej tylko sceny wskazuje, że artystom chodziło o to, co typiezne; o odniesienie do Chrystusa, Jego ofiary śmierci. Ofiarę Abrahama uważano za spełnioną i dlatego za typ ofiary odkupienia.

W Liście do Hebrajczyków czytamy: „Przez wiarę Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka, i to jedynego syna składał na ofiarę, on, który otrzymał obietnicę (...) Pomyślał bowiem, iż Bóg mocen wskrzesić także umarłych, i dlatego odzyskał go, jako podobieństwo (h> nagaPoAfj)” (11,17 n.; por. Jk 2,21). Pisma Ojców Kościoła wyrażają tę samą myśl; z najstarszych warto przytoczyć Klemensa Aleksandryjskiego: „Izaaka zaś Bóg przedstawił obrazowo jako uświęconą ofiarę i wybrał go sobie, aby stał się dla nas upostaciowaniem zasady zbawienia”.

W sposób jasny widzimy, o co chodziło chrześcijanom Kościoła pierwotnego. Dlatego nic dziwnego, że na jednym z obrazów katakumbowych przedstawia się Abrahama i Izaaka jako orantów, a baranka zaś i drewno obok nich. Chrześcijanin widział w tym obrazie ofiarę Syna Bożego, którą powinien dopełnić ofiarą z samego siebie.

Podobne prace

Do góry