Ocena brak

A.Mickiewicz jako publicysta

Autor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011

Skład zasad jest programem napisanym przez Mickiewicza z myślą o wolnym i niepodległym państwie polskim. Poeta proponował zasady ustrojowe nigdzie nie istniejące w praktyce i nie mające szans na zrealizowanie w przyszłości. Państwo miało być katolickie, ale wszystkie inne wyznania miały być szanowane, a kościoły otoczone prawną opieką państwa. Obywatele mieli być ludźmi równymi, wolnymi. Kobiety miały mieć te same prawa co mężczyźni. Chłopi mieli posiadać na własność ziemię i być pod opieką gminy. Wszelkie urzędy miały być obieralne, a Żydzi i wszyscy Słowianie mieli mieć równe prawa z Polakami. Normy obyczajowe winny być ustanowione na przykładzie norm ewangelicznych.

W roku 1849 Mickiewicz założył „Trybunę Ludów” wydawane w języku francuskim. Z uwagi na bardzo śmiały i radykalny program rząd francuski zlikwidował ją po 3 miesiącach. Mickiewicz umieścił w „Trybunie” ok. 100 własnych artykułów.

- „ Socjalizm”. Socjalizm wg. Mickiewicza opiera życie społeczne na zasadach sprawiedliwości, jest realizacją chrystianizmu, ale nie kościoła katolickiego czy władz świeckich które dbają o własne interesy i łamią ustalenia dotyczące rewolucjonistów. Mickiewicz podkreślał że socjalizm stanie się „czynem, rzeczywistością dopiero w tedy, gdy wybuchnie w duszy ludzi prawdziwie religijnych i patriotycznych”. Stwierdza że słowo „socjalizm” jest już zbyt znane aby można je zniszczyć. Oskarża papiestwo o to że musi ono szukać poparcia u ateistów (Barrot - bronił protestantów), księży nazywa „kapłanami herezji”, sprzeciwia się też wszelkim odłamom protestanckim.

- „Manifest cesarza rosyjskiego”. Artykuł jest nawiązaniem do Manifestu wydanego przez cara Mikołaja 1 i wyruszaniu jego wojsk na Węgry w 1849. Stwierdza że reakcjoniści pod dowództwem cara opanowali już pół Europy, a król Prus jest jego pierwszą strażą. Pisze że car chce zaatakować Francję. Oskarża rząd francuski że oddał walczących o niepodległość Włochów pod panowanie reakcyjnej Austrii. Pocieszeniem dla poety jest fakt że we Włoszech, Niemczech, Rosji istnieje stronnictwo wrogie carowi i wszystkim reakcjonistom.

Podobne prace

Do góry